Tekstschrijvers blijven nodig, zo klinkt het vaak binnen de beroepsgroep. Nooit kan AI mensen helemaal vervangen. Nooit helemáál. Wel gedeeltelijk dus. Wat als de hoeveelheid werk zo afneemt dat nog maar enkele schrijvers hun schoorsteen kunnen laten roken van hun pen? En wat als jij daar níet bij hoort?

Op 1 juli 1886 floepte Neerlands eerste elektrische straatverlichting aan in Nijmegen. In 1957 ging de laatste Nederlandse lantaarnopsteker met pensioen. Een beroepsgroep verdween door modernisering. Wat er van hen werd? Ongetwijfeld zochten en vonden de meesten nieuw werk dat de technologie nog niet had vervangen. Als je werk verdwijnt, rest je weinig dan een plan B.

Blije LinkedIn-ers
De vergelijking tussen lantaarnopstekers en tekstschrijvers dringt zich op: neemt AI ons werk over? Worden wij overbodig?

Neen, beweren blije LinkedIn-ers die als fanatieke early adopters de nieuwe ontwikkeling hebben omarmd en nu een goed belegde boterham verdienen met workshops ChatGPT en Claude. AI wordt ons hulpje. Het werk verandert hoogstens, naar prompts schrijven bijvoorbeeld. En een finishing touch geven aan AI-gegenereerde teksten. Want mensen willen uiteindelijk een tekst met een ziel. Dat snappen wij als geen ander.

Struisvogelen
Er blijft ongetwijfeld werk. Maar die blije early adopters benoemen één ding niet: hoevéél werk blijft er over? En hoeveel mensen zijn daar nog voor nodig?

Daar komt het punt waarover wij nog collectief aan het struisvogelen zijn. Ik kan mij niet voorstellen dat met AI evenveel werk overblijft als voor de komst ervan. Mocht dat wel zo zijn, dan heeft AI simpelweg niets toegevoegd, tenminste niet financieel. Innovaties zijn immers bedoeld om te besparen. Het gaat om geld, niet om die ‘tekst met een ziel’.

Stoelendans
Ik merk nu al dat het werk afneemt. Als ik zie hoe snel de ontwikkeling de afgelopen paar jaar ging, kan ik mij simpelweg niet voorstellen dat ik nog tot mijn pensioen mijn brood kan verdienen met schrijven.

‘Maar dan zorg je dat jíj de beste wordt in werken met AI, zodat die opdrachtgevers jóú willen’, aldus de blije LinkedIn-er. Dat advies volgen natuurlijk alle tekstschrijvers op. Gevolg: tien mensen dansen om twee stoelen. Je kunt ze allemaal trainen om als snelste te reageren, maar het resultaat is altijd hetzelfde: twee hebben een stoel, acht niet.

Schnabbel
Ik houd er rekening mee dat het werk van tekstschrijver wordt als dat van de kunstenaar, romanschrijver of muzikant: goed voor een schnabbel af en toe, maar om rond te komen moet je er iets naast hebben. Impact van nieuwe ontwikkelingen is altijd groter dan je voorspelt. Dus misschien is het voor iedere tekstschrijver goed om na te denken over een Plan B. Hoe verder als je van schrijven niet meer je hypotheek kunt betalen?

Plan B
Dus, tekstschrijver, heb jij dat Plan B al? Iets wat je gaat doen als het werk vermindert of verdwijnt? Ik kan nog aan de slag als begeleider in de gehandicaptenzorg. Dat heb ik 20 jaar gedaan. En ik zou best iets met mijn handen willen. Muziekinstrumenten bouwen bijvoorbeeld. Al heb ik daar wel een donorrechterhand voor nodig.

Het heeft geen zin om te blijven verlangen naar een verleden dat niet meer terugkomt. Je werk zal hoe dan ook veranderen. Al sinds de allereerste eencelligen op Aarde , betekent overleven: je kunnen aanpassen aan een veranderende wereld. Denk dus na over een plan B. Tip om je op weg te helpen: misschien heeft ChatGPT wat suggesties voor je.

Dit is een bewerking van een blog dat eerder op de site van Tekstnet, beroepsvereniging van tekstschrijvers, verscheen.

Ja, het kost je wat, zo’n tekstschrijver. En nee, ChatGPT kost je niks. Maar AI zal nooit het echte inzicht in de doelgroep krijgen, de echte empathie en de creativiteit. Daarvoor moet je toch bij een echte schrijver zijn. Zoek je een goede schrijver met kennis van zorg, welzijn en wonen? Voor een artikel bijvoorbeeld. Of een blog of e-learning? Iemand die weet hoe je tekst begrijpelijk maakt voor iedereen?